Als ouder wil je graag dat: 
-jouw kind leuke vriend en vriendinnen heeft 
-dat jouw kind leuk gevonden wordt om wie hij of zij is 
-dat jouw kind zich fijn en zeker voelt wanneer hij in de pauze buiten speelt met klasgenoten.

Het is een grote angst van ouders dat hun kind niet geaccepteerd wordt door andere kinderen. 
Je kunt je als ouder machteloos voelen wanneer je hoort dat jouw kind vaak afgewezen wordt. Je begrijpt dit ook niet, wat het is gewoon een super leuk kind! Je denkt misschien: waarom kunnen andere kinderen zo gemeen zijn voor elkaar? Of: mijn kind is te lief voor deze maatschappij. Misschien zie je dat jouw kind bepaalde dingen doet die niet ‘sociaal handig’ zijn zoals onhandig reageren op het moment dat hij wordt afgewezen. Je ziet bijvoorbeeld dat je kind een afwijzing te snel accepteert (het snel ‘opgeeft’) of je ziet dat je kind dwingend is waardoor het wordt afgewezen.

Hoe kun je als ouder jouw kind hiermee helpen? 
Wanneer een kind thuiskomt met het verhaal ‘weer niet mee te mogen spelen’, reageren ouders vaak meteen met het geven van oplossingen. ‘Dit moet je de volgende keer doen of zeggen’. Ouders merken vaak dat hun kind de gegeven tips niet opvolgt. ‘Mijn kind begrijpt het wel, maar het beklijft niet’ hoor ik vaak in de praktijk. Dit kan komen doordat het opleggen van oplossingen niet werkt. Wat voor jou een logische oplossing blijkt kan voor een kind onlogisch of onhaalbaar zijn. sterker nog: het kan jouw kind nog meer onzeker maken. Je kind leert dan ‘ik kan zelf dit niet oplossingen, ik weet het niet, mijn moeder kan het wel, zij is hier wel goed in’. Het is meer helpend wanneer je jouw kind open vraagt stelt om zelf het oplossend vermogen van jouw kind te activeren. De vragen die je kunt stellen zijn bijvoorbeeld: 
– Als je kon toveren, wat zou je willen dat je dan zou durven te doen in die situatie? 
– Wat zou je beste vriend doen als hij jou was? 
– Wat zou jij doen wanneer jij (idool noemen, bv: soapster) was? Misschien denk je wel: ‘Ja maar dat doe ik al, maar er komt bij mijn kind niets uit…’ In dat geval kan het helpen om de motivatie om een oplossing te bedenken te vergroten.

Hoe vergroot je als ouder deze motivatie? 
1. Probeer de gevoelens van je kind te begrijpen en te benoemen. Op deze manier wordt  je kind zich mogelijk meer bewust van hoe hij zich eigenlijk voelt door de afwijzing. Bijvoorbeeld: ‘Ik heb het idee dat je teleurgesteld bent omdat je graag mee had willen doen en je dat niet kon. Je moest toen alleen spelen en dat vond je veel minder leuk. Daardoor voel je je erg teleurgesteld, klopt dat?’ Of: ‘Je voelt je in de war omdat je niet begrijpt dat iemand zoiets zegt tegen een ander omdat jij dit nooit zou zeggen. Je komt er nu achter dat niet iedereen hetzelfde denkt en hetzelfde omgaat met andere kinderen en daarvan raak je in de war. Klopt dat?’ 
2. Benoem de wens van je kind. ‘Wat zou je graag willen?’ En herformuleer de wens, vergroot hem ook. Bijvoorbeeld: ‘Ik hoor dat je zegt dat je graag mee wilde spelen. Je zou graag willen dat kinderen jou leuk vinden om wie je bent. dat ze jouw grapjes leuk vinden. Ik snap dat je dat erg fijn zou vinden’. Of deze manier maak je jouw kind bewuster van zijn ‘ik’ gevoel en vergroot je zijn motivatie om voor zichzelf op gaan komen. Dan is hierna het moment om je kind te stimuleren om te denken in oplossingen.

 

Gun jij jouw tiener ook dat hij zich zelfverzekerd voelt wanneer hij omgaat met leeftijdsgenoten?
Maak dan een afspraak voor het gratis doelgesprek om te kijken of deze training ook wat voor jouw kind kan zijn.

Tieners 12 tot 14 en tieners 15 tot 19 jaar kunnen op verschillende data in 2019 starten met de groepstraining.
Kijk HIER voor meer informatie.